De naam van het 2025/2026-programma van Cirque d’Hiver Bouglione is Tempo. Een passende titel, want de voorstelling vliegt – geheel in lijn met die naam – in een razend tempo aan je voorbij. Wat overblijft is een avond vol energie, elegantie, gevaar en typisch Parijse grandeur.
Na een levendig openingsblok zet Troupe Empress meteen de toon met een gelaagde jongleeract waarin het spel zich op verschillende hoogtes en niveaus afspeelt. Dynamisch, strak uitgevoerd en visueel interessant. Her en der hadden bepaalde jongleer-poses wellicht iets langer aangehouden kunnen worden, maar de act is een prettige starter.
Het kloppende hart: Housch-ma-Housch
Al snel verschijnt hét gezicht van de voorstelling: comedian Housch-ma-Housch. Met nauwelijks meer dan “ojjj”, “wow”, wat onverstaanbaar gebrabbel en een meesterlijke mimiek weet hij het monumentale circusgebouw telkens weer om te toveren tot een lachende zaal.
Zijn interactie met het publiek is vlot, respectvol en scherp getimed. Housch is geen storende onderbreker, maar een verbindende factor die het tempo bewaakt en het programma ademruimte geeft.
Schoonheid en gevaar in balans
In de eerste helft groeit de voorstelling naar een hypnotiserend hoogtepunt. Het samenspel tussen het ballet en Cyr Wheel-artiest Guillaume Juncar is van grote schoonheid. Wanneer Juncar eindeloos blijft draaien en tegelijkertijd indrukwekkende kracht toont, ontstaat een bijna meditatief moment in de piste.
Daarna volgt een van de meest stijlvolle acts van de avond: Sára Nagyhegyi met haar “Hair Suspension”. Haar hele lichaam hangt aan haar haarknot. Een ogenschijnlijk absurd gegeven, maar uitgevoerd met uiterste controle en elegantie. De act is strak, gefocust en bijna sereen. Het fantastische orkest tilt het geheel naar een nog hoger niveau; waar elders rock en feestelijkheid domineren, wordt het hier sierlijk en bijna etherisch.
Als slot voor de pauze brengt Andrei Pogorelov het publiek naar het puntje van de stoel met zijn Wheel of Death. Alleen op het rad, maar presterend voor twee. Zijn glimlach contrasteert met de pure waaghalzerij. Het rad is niet alleen een object, maar een machine van adrenaline. Een act met lef.
Na de pauze: elegantie en spektakel
Na de pauze openen de Rokashkovs op de vaste rekstok. Hun act combineert gymnastische precisie met een bijna sensuele choreografie. Kracht en verfijning gaan hand in hand.
Een absolute verrassing is Natalia Bouglione. Met haar strapaten-act – waarin ze luchtacrobatiek combineert met een kledingillusie – creëert ze pure poëzie onder de koepel van het Cirque d’Hiver. De rookmachine die haar begeleidt, vormt momenten die bijna schilderachtig zijn. Soms lijkt het alsof ze door een zandstorm zweeft. Techniek verdwijnt naar de achtergrond; gratie blijft over.
Daarna barst het spektakel los met Blade 2 Blade. Ja, messenwerp-acts kennen we. Maar dit duo voegt iets extra’s toe. Nieuwe trucs, een actieve en gevaarlijke rol voor de vrouwelijke partner en momenten waarop je als toeschouwer denkt dat ook jij onderdeel wordt van het risico. Spanning die voelbaar door de zaal trekt.
Een Parijse finale
De slotact met lieden van de Parijse brandweer voelt inhoudelijk wat los van de rest van het programma. De waardering voor het brandweerkorps – zeker in Parijs, na bijvoorbeeld de Notre Dame-brand – is begrijpelijk en sympathiek. De combinatie van ladders, koorden en militaire precisie levert een degelijk en indrukwekkend beeld op.
Toch mist het net die dramaturgische aansluiting die een perfecte finale nodig heeft. Voor een internationaal publiek voelt het sentiment minder sterk dan voor de Parijzenaars zelf. Het is een mooi gebaar, maar niet het meest logische slotakkoord van een verder uiterst coherente voorstelling.
Tempo is een voorstelling die precies doet wat ze belooft: tempo maken. De acts volgen elkaar in hoog ritme op, zonder aan kwaliteit in te boeten. Het orkest is fenomenaal en geeft elke act een eigen kleur – van rock tot klassiek, van feestelijk tot ultra elegant.
Met sterke komische intermezzo’s, visueel indrukwekkende luchtacrobatiek en adembenemende waaghalzerij bewijst Cirque d’Hiver Bouglione opnieuw waarom het een van de meest iconische circuslocaties ter wereld is. Dat wordt beloond met vier sterren!
