Daar gaan we weer!
We hebben nog maar luttele jaren geleden de Coronacrisis achter de rug of we vervallen in de volgende crisis…
En deze is nog heftiger.
Vandaag kom ik toch wel met een ietwat somber verhaal, maar het kan niet elke zondag feest zijn.
Het is crisis en niet zo’n beetje ook.
Vooral de energieschaarste zal gebruikt (lees: misbruikt) worden om de mensen weer gedwee te doen luisteren naar de overheid.
Ik verwacht binnen enkele weken – misschien maanden – drastische maatregelen die kunnen leiden tot bijvoorbeeld een nieuwe autoloze zondag, brandstofbeperking per huishouden en een maximale snelheid van 90 km per uur.
Ook de diverse oorlogen waar ook Nederland bij betrokken zal raken, maken het er niet makkelijker op de circustickets nog in grote getale te slijten.
Ik heb niets te doen nu ik naar Bulgarije ben verhuist dus tijd genoeg voor overdenking.
Ik zou er eigenlijk al half februari zijn, maar omdat ik grote moeite had mijn goochelwinkel in Wieringerwerf leeg te verkopen (ook het gevolg van dichtgehouden portemonnees) is het begin april geworden.
Even terug naar mijn somberheid.
Ik kijk elke dag op Social Deal hoe het gaat met de verkoop van circustickets en neem van mij aan dat dit uiterst bedroevend is.
Ga zelf maar kijken. Social Deal vermeld het aantal verkochte tickets dus daar heeft iedereen zicht op.
Nu weet ik dat circussen niet alleen via dat platform verkopen, maar voor velen is het helaas bijna de helft van de ticketverkoop.
Bijna alle circussen in Nederland en België maken er gebruik van en dragen 35 procent af aan de softwaremiljonairs.
Als ik zie dat je bij circus Nicolas Bouglione voor € 6,99 een kaartje koopt, zakt mijn broek af. Temeer ze daar slechts €4,50 aan overhouden. Als ik zie dat het nieuwe Nederlandse grote Circus Up nauwelijks vijftien tickets per dag verkoopt via Social Deal weet ik genoeg.
Maar het is overal, dus als we naar de donder gaan dan gaan we met zijn allen, dat is een hele geruststelling.
Ik was vlak voor ik vertrok naar Bulgarije bij het jubileum theaterconcert van Pia Douwes en de zaal was voor tweederde leeg.
Ik was bij de grootste reizende musical van dit seizoen ‘West Side Story’. Nog niet half vol en dat voor een show met zeventig medewerkers.
Stonden we twee jaar terug te juichen dat er eindelijk een Amerikaanse president kwam die schoon schip ging maken, heeft deze nu (net als bij een zeilboot) flink aan het fok getrokken en de boot vol laten lopen met ellende. En de wereldbevolking mag hozen, en dat heeft zijn weerslag op de gehele samenleving. Dat is inmiddels wel duidelijk.
Steeds als je denkt dat het niet gekker kan (Groenland) maakt hij het bonter.
De uitspraak op 6 April dat hij een hele bevolking zou uitroeien, was in mjin ogen genoeg reden om hem direct af te zetten en ik denk in de ogen van elk fatsoenlijk en weldenkend mens.
Maar zo werkt het niet in de ‘democratische’ Verenigde Staten.
Zelfs onze koning (zonder hoofdletter, want mijn respect was al weg toen hij met zijn hele gezin naar Griekenland vertrok terwijl niemand mocht reizen in de Coronatijd) was afgelopen week op bezoek bij dit gedrocht.
Circussen die momenteel reizen zijn de dupe van het dichthouden van de portemonnee.
Dat heet een ‘algemene kopersstaking’.
Om de tien jaar hebben we crisis maar deze is naar mijn stellige overtuiging de ergste sinds de Tweede Wereldoorlog.
De Cubacrisis verhuist van plek één naar twee.
Gelukkig is circus een rekbare vorm van bedrijfsvoering, maar als je als onderneming alles netjes wilt doen is er momenteel een groot probleem.
De Duitsers draaien wel met hun tientje entree maar voor de Nederlandse ondernemingen is dat niet te doen.
Elke euro gaat door de gretige handen van de overheid die de vingers wijd gespreid houden, zodat er lekker veel doorheen valt.
Ik geloof ook niet in hoge kortingen op de entreeprijs dat heb ik al zo vaak geschreven.
Mijn koopjeswinkels zo’n twintig jaar terug vertoonden steeds hetzelfde stramien.
Als iets tien euro waard is maar je wilt het niet hebben, raak je het voor vijftig cent nog niet kwijt.
Maar als iets tien euro waard is en iemand wil het graag is deze bereid vijfentwintig te geven.
Circussen: leer hiervan.
Reken gewoon de prijs die gelijk is aan je waardigheid.
Men wil of wil niet.
Beter 200 bezoekers voor vijfentwintig euro dan 300 voor tien.
Is de volgende stap gratis entree en leven van de popcornverkoop?
Daar kan je de dure diesel en een eerlijke gage voor je artiesten niet van betalen.
Laat dan de tent maar in de loods, want een oud gezegde luidt; als je geschoren wordt moet je stil zitten.
Tot de volgende keer!
