hoofdfoto: speciaal voor John werd de Union Jack op de BigTop gezet. 

“Je moet niet kijken naar de grootte, maar naar de techniek”, zo werd mij ooit ingefluisterd. Precies aan die zin moest ik vandaag denken bij een bezoek aan het Magic Circus. Wat ik hier heb gezien zou niet misstaan in een circus van twee keer de vertrouwde afmetingen van dit Stadscircus met twee keer zoveel zitplaatsen.

Anna doet luchtacrobatiek met een slede

Het was een warme broeierige dag maar in het circus was het heerlijk comfortabel door 2 blowers vanaf de zijkant en een luchtuitlaat via de nok van het circus. Laat de warmte je niet tegenhouden voor een circusbezoek in Amsterdam. In tegendeel tot de zwembaden en ander fris vermaak is hier tenminste voldoende personeel aanwezig. En al helemaal ingesteld op coronaproof. De artiesten hadden het trouwen flink koud bij aanvang van de voorstelling, die liepen allen met een dikke winterjas aan. De eerste act van Anna was met een slede, die behoorde bij de rekwiesiten van de gecancelde wintervoorstellingen.

John op de kiek met Gera en Maurice

Circusact-plus

Op de tweede dag van de rondleiding van mijn Engelse circusvriend John Cooper was het tijd om het Magic Circus aan te doen. Bij de start van het circusseizoen was ik er als de kippen bij om de voorstelling te bekijken, vooral omdat alle medewerkers van dit jaar in het verleden te zien waren bij het Magic Circus. In tegenstelling tot de eerste weken stond er enkele maanden later een bijna compleet andere show.
Pas op reis komt de voorstelling tot stand, eerst met acts die ik min of meer ken en gaaf vind. Wanneer de voorstelling wordt gevormd krijgt iedereen van Maurice Veldkamp de opdracht om van zijn eigen act een circusact-plus te maken. Dus presteren boven wat je altijd hebt gedaan. Ga er maar aanstaan.

Bij het Magic Circus blijven artiesten uitgedaagd worden

Ogen tekort
Het eerste wat opvalt is een fantastische choreografie van het hele team. Er wordt flink op los gedanst als intro van de meeste acts. Een circusprogramma waar de energie vanaf straalt. Inderdaad wordt na doorvragen van mijn kant toegegeven dat er een nieuwe choreografe aan het werk is geweest die de show op fenomenale wijze in goede lijnen heeft neergezet. Zo kom je bij elke act ogen tekort, want op de grond gebeurt evenveel als in de lucht. Het hele team blijft bij veel acts aanwezig in de circuspiste, ieder in zijn eigen rol. Het is een topshow en via andere circusvrienden krijg ik de bevestiging van anderen die net zo onder de indruk zijn.

Roos en Salem met luchtacrobatiek
Balanceren op flessen

Prachtige upgrade
De zeer gewaardeerde internationaal erkende fietsduoact van Tobit en Jasmijn krijgt in dit circus dus een vervolg met een prachtige upgrade. Bijna spierpijn in mijn nek van het omhoog kijken, verder vertel ik er niets over. Verder weer dubbel genieten van een hilarische verkleedpartij tijdens een jongleersessie met Roos en Tobit. Het blijft een maatschappijkritisch programma, compleet met praktisch grensoverschrijdende voorbeelden. Het was weer op het randje van wat er tegenwoordig nog langs de meetlat van Metoo slipt, inclusief het klapje op de billen van je vrouwelijke collega. Net als Roos, Jasmijn en Tobit is Pascale ook afkomstig uit de jeugdcircuswereld en ze komt met haar tissueact prima uit de verf. Ook op andere fronten staat ze haar mannetje. Jong maar wel met veel ervaring en durf! Salim klimt weer op zijn bekende stoelen, maar zorgt wel dat de ondergrond nog wankeler is. Flessen zijn een prachtige bestanddeel van een serie acts na de pauze. Verder verklap ik hier niet veel over.

De hoed en het water, altijd lachen
Sommige acts zouden jaar na jaar onderdeel moeten uitmaken van de Magic show, zoals de act met de hoed en het water. Natuurlijk is de voorste rij de klos en wordt er flink gesproeid, zogenaamd per ongeluk, met deze warmte was het allemaal geen punt. Ik krijg er nooit genoeg van! Wat een topclown is die Jofri toch, geen clownsmake-up nodig, van veel markten thuis, geweldig!
Eindconclusie: dit was weer flink genieten in het Erasmuspark.

Blik in het verleden
Als ik voor 1 soort vrachtwagen een voorliefde heb is het wel de hondekop. Ooit was het de meest stoere en gewilde vrachtwagen, tot het vervoer met vrachtwagens explosief werd. De stoere voorkanten werden afgeplat, zodat er meer vrachtwagens heel dicht op elkaar geparkeerd konden worden. Zowel hondekop vrachtwagens als hondekop treinen zijn inmiddels uit de productie genomen maar voor modelverzamelaars een hebbeding. Voor het circus is de aanschaf van zo’n vrachtwagen in de drukbevolkte steden van Nederland een pré, want dit scheelt veel in de belastingen omdat de wagens antiek zijn. Voor circussen knijpt men dan een oogje dicht. Of hiermee het hele wagenpark van het Magic Circus in dezelfde kleur komt, valt vanaf nu te betwijfelen met deze twee hondekoppen.

Nog een blik in het verleden
Ik bedacht me aan het eind van het programma dat het dit jaar precies 20 jaar geleden was dat Maurice mij een baan als pr vrouw aanbood in het circus. Hij kende mijn schrijfkwaliteiten en mijn overtuigende enthousiasme en ik vond het een mooie nieuwe uitdaging en fantastische kans na 2 jaar wao en ww om mijn fantasie uit te leven voor het circus. Later hierover meer, want circus heeft mijn leven in beweging gezet. Het bijna mooiste wat me is overkomen, op het krijgen van mijn 7 nakomelingen na.