In de reeks artikelen over dieren in het circus spreekt Circusweb deze keer met de Nederlandse circusartieste Amber Karstens (1996). Een jonge vrouw die al jarenlang leeft voor één dier: de border collie.
Met haar energieke hondenacts was Amber onder meer te zien bij Holland’s Got Talent, Britains’s Got Talent, verschillende grote wintercircussen en Circus Harlekino. Tijdens het circusseizoen reist ze inmiddels alweer meerdere jaren mee met Sandor Donnert’s Magical World of Circus, waar ze ook in 2026 opnieuw te beleven is.
Maar achter de snelle trucs, sprongen en enthousiaste blaffende honden schuilt vooral een verhaal over samenwerking, vertrouwen en dagelijkse toewijding. Want volgens Amber draait werken met dieren in het circus niet om dwang, maar om connectie. Haar collies zijn geen decorstuk in de piste, maar actieve werkhonden die volgens haar juist gelukkig worden van samenwerking, uitdaging en aandacht.
In dit uitgebreide gesprek vertelt Amber openhartig over haar eerste stappen in de hondenwereld, de bijzondere band met haar collies, trainen in en buiten het circus, maatschappelijke discussies rondom dieren in de piste én waarom ze zich ondanks alle discussies vooral blijft richten op hetgeen ze het liefste doet: samen met haar honden optreden.
Een gesprek met een jonge circusartieste die haar passie volledig gevonden heeft — op vier poten, met een kwispelende staart en een enorme dosis energie.
Hoe ben je begonnen met werken in het circus samen met je honden?
Amber: “Ik ben begonnen toen ik tien jaar oud was. Ik startte toen met het trainen van andermans honden, want destijds had ik nog niet zelf een hond. Het trainen van die ‘uitlaathonden’ vond ik zó leuk dat ik op mijn dertiende van mijn moeder een kleine Maltezer-hond kreeg.
Haar boodschap: “Ga met dit beestje maar trainen”. Dat deed ik en het was erg leuk om die diertjes trucs te leren. Maar… als je echt iets wilt bereiken, dan lukt dat niet met een Maltezertje die eigenlijk alleen maar in beweging komt voor een stuk salami.
Uiteindelijk kreeg ik op mijn twintigste mijn eerste – en nu oudste – collie met de naam ‘Ruby’. Met hem is het allemaal écht begonnen. We deden shows in Amerika, Canada, Mexico en Bermuda. Maar na deze reizen wilde ik ook iets meer richten op Europa en oriënteerde ik me op de vraag waar ik met Ruby kon optreden.
Corona kwam om de hoek kijken en iemand stelde me de vraag waarom ik me niet aanmeldde bij Holland’s Got Talent? Daar was ik eerste sceptisch over. Uiteindelijk meldde ik me toch aan en belandden Ruby en ik zowaar in de finale. We werden derde!
Naar aanleiding daarvan boekte Wintercircus Pallasso (in Den Bosch, red.) mij en Ruby, maar vanwege Corona werd dat optreden met een jaar uitgesteld. In de tijd daartussen kreeg ik mijn eerste circusoptreden bij het circus van Kevin van Geet. Dat was mijn eerste circusjob, waarbij ik – in een circusjas van de carnavalswinkel – een optreden gaf. We deden onze best en het was hartstikke leuk.
Het jaar erop ging ik met Kevin mee op tour, het Wintercircus in Hilversum volgde en uiteindelijk belandde ik bij The Magical World of Circus van Sandor Donnert. Aldaar werk ik inmiddels al vier jaar met enorm veel plezier”.
Wat maakt het voor collies uitdagend om in het circus op te treden?
Amber: “Border collies zijn werkhonden. Dat betekent dat die honden ook echt iets moeten doen. Ze moeten een job hebben. Ze moeten hun energie kwijtkunnen en het zijn zéker geen dieren om de hele dag op de bank te laten hangen. Ze willen met ‘de mens’ samenwerken, bij je zijn en alles voor je doen. Het allerbelangrijkste voor de collie: als het maar ‘samen’ is.
Als je veel van het ras weet – wat bij mij wel echt het geval is – kun je veel met de collie bereiken. Het zijn niet de makkelijkste honden. Maar als je ze goed opvoedt en ze geeft wat ze nodig hebben dan zijn het geweldige honden. En hier in het circus zie je wat je met ze bereiken kunt. Dat kan door de band die je samen opbouwt.
Dat is ook iets wat ik mensen wil laten zien. Ik wil mensen – vooral kinderen – inspireren om zelf honden te trainen, omdat nog altijd veel honden hele dagen op de bank liggen, niks doen en er geen connectie tussen mens en dier is.
En ik wil ook tonen dat mijn honden het samenwerken met mij simpelweg leuk vinden en dat ik ze helemaal niks dwing. Wat je in mijn optreden ziet, is dat de collies het ervaren als plezier en niet als werk”.
Wat me opvalt in je act is dat je honden best veel blaffen. Enerzijds is dat storend. Anderzijds: een hond blaft nou eenmaal. Is daar wat aan te doen in je act?
Amber: “Dat mijn honden in de act blaffen is een feit. Het heeft een hele simpele reden: de collies zijn in de act zo energiek en enthousiast. Dat enthousiasme willen ze uiten. De energie moet eruit en dat gebeurt bij mijn honden bijvoorbeeld met een blaf.
In mijn nieuw act heb ik wat oudere trucs eruit gehaald en wat nieuwe dingen toegevoegd. Daarbij wil het toeval dat ze nu iets minder blaffen dan eerst. Maar ik kan daar richting het dier verder niks mee doen. Het is een uiting van hun gevoel en dat kan ik niet aanpassen”.
En hoe bouw je dan een band met je honden op, zodat ze je in de piste vertrouwen?
Amber: “Ik begin al wanneer de hond acht weken oud is. Tot dan blijft de pup bij de moeder en dan haal je de pup op. Op dat moment begin ik met de basistraining. Denk daarbij aan: ‘zit, af, pootje en rollen’.
Eigenlijk is het socialiseren het grootste onderdeel. Ik neem de pup daarvoor dan bijvoorbeeld mee naar een drukke plek, zoals een markt. Daar probeer ik met de pup focus op te bouwen op mij. Het goede bedrag – wat je van de hond wilt – beloon je daar.
Van een bezoek aan een markt tot een stad, van plekken met schreeuwende kinderen tot schuivende stoelen of knappende ballonnen; zo leren ze om om te gaan met geluiden en prikkels van buitenaf. En het goed omgaan met die prikkels is dus hetgeen ik beloon”.
Hoe ziet in een vogelvlucht een typische trainingsdag er met je honden uit?
Amber: “Ik train het meeste in de ochtend. Niet met alle honden. Met Ruby doe ik het minste. Die is nu de oudste en momenteel zit hij niet in mijn act. In mijn act zitten de collies Nymeria (de grijze) en Arya (de zwarte).
Amber, Nymeria en Arya bij Sandor Donnert’s Magical World of Circus in 2026. (Foto door Frens te Kiefte)
In de ochtend train ik altijd de trucs die bijvoorbeeld in de voorstelling net niet lekker verliepen of waar meer werk in zit. Dat is niet meer dan tien minuten per dag: in die tien minuten vraag ik focus van ze en die tijd vind ik voor mijn dieren meer dan voldoende.
Los daarvan kan ik niet uren met ze trainen. Dat slaat nergens op en neigt toch een beetje naar dierenmishandeling. Vijf tot tien minuten hebben de collies de volle focus en dan kun je samen lekker de dingen doen. Maar daarna zijn ze de rest van de dag klaar, met natuurlijk de voorstelling er nog bij opgeteld.
Als het allemaal heel erg goed gaat, dan train ik soms ook niet met ze en genieten de dieren van een rustdag. Dan doen ze even niks of neem ik de collies gezellig mee naar het bos of naar het strand.
Het is dus zéker niet zo dat ik één keer in de week optreed en dat het dan wel vanzelf ontstaat. Ik ben echt iedere dag bezig met mijn dieren en dat is belangrijk. Als het je passie is en je hebt de motivatie om iets te bereiken dan moet je je ervoor inzetten. En je moet natuurlijk ook honden hebben die dat willen”.
Wat is je favoriete truc met je honden en waarom?
Amber: “Ik denk dat dat de handstand is, die een aantal van mijn collies kunnen.
Ik was er echt al jaren mee bezig om een hond dat te leren. De truc zit sinds dit jaar in de voorstelling en verloopt tegenwoordig vlekkeloos. Het is de meest moeilijke truc voor een hond om te doen. Ze staan op hun twee voorpoten en houden daarbij hun evenwicht in de lucht. Het ding is ook: niet elke hond kan dat.
Arya is een super atletische en lichte hond en die kan het. Nymeria kan het ook, maar niet zo goed als Arya. Daarom ben ik met Arya er volop doorgegaan qua training”.
Dat leer je bij wijze van gewoon door de achterpoten op te tillen en de hond op een gegeven moment los te laten?
Amber: “Nee, hahaha! Je begint met een boek. Die zet je neer en je lokt de hond een beetje naar achteren, zodat ie met de achterpoten op het boek gaat staan. Zo stapel je uiteindelijk meer boeken op en als de hond het idee snapt, ga je steeds een stukje omhoog.
Daarna is dan de eerste mijlpaal dat de hond met zijn poten tegen de muur aanstaat. Vervolgens houd je je handen losjes bij de achterpoten als tegensteun. Met een snoepje erbij probeer je dan de hond te enthousiasmeren om een stapje te maken. Dit kan uiteindelijk maanden of jaren duren. Maar er zijn ook honden die het na een paar maanden al kunnen. Het hangt helemaal van het dier af”.
Hoe zie jij de toekomst van dieren in het circus voor je? Zeker met alle maatschappelijke discussies die nog steeds spelen…
Amber: “Ikzelf maak me er niet druk om. Want – het is heel simpel – het heeft toch geen zin. Ik zet me wel écht in voor mijn dieren en laat zien hoe geweldig ze zijn. Oprecht: ik heb nog nooit in mijn hele circuscarrière één negatieve reactie of vervelend bericht gehad in de richting van: ‘het is zielig’ of ‘het kan echt niet’.
Ik ontvang alleen maar positieve reacties en daar sta ik ook gewoon voor. Ik wil mensen inspireren, blij maken en tonen dat de dieren er enorm veel energie uit halen. Er wordt niks geforceerd. Mijn passie wil ik met mijn honden tot leven brengen en ik hoop dat mensen daar het verschil in zien.
Ik blijf er positief in. Wat ik eerder al zei: mijn honden zijn van origine werkdieren. Natuurlijk zijn het mijn huisdieren en mijn kinderen. Maar het zijn wel honden die instinctief willen werken. Mocht er een dag komen dat de boodschap is dat het werken met mijn honden niet meer mag? Neem mijn dieren in dat geval maar mee, want dat wordt gewoon zielig. Laat de mensen dan maar ontdekken hoe werkhonden – die niks mogen doen – er bij zitten…
En de toekomst voor jouzelf in combinatie met je honden?
Ik heb ook nog een puppy die Myrah heet. Dat is een Miniature American Shepherd. Met haar zou ik in de toekomst graag een comedy act maken.
Dit jaar zijn we met de andere hondenact dus te zien bij Sandor Donnert’s Magical World of Circus. Eerder werkte ik ook voor het Weihnachtscircus Aachen, eveneens een productie van Sandor Donnert. En in de aanstaande kerstperiode ben ik te zien bij het Groot Kerstcircus Den Haag. Waanzinnig! Maar mijn eigen grootste droom is toch wel een optreden op het Circusfestival van Monte Carlo. De toekomst zal het leren…
