Renz Berlin 2026: kleiner maar leuker.
En dan kom je aangereden in Hippolytushoef om weer eens naar een ouderwets klassiek circus te gaan in dit geval: Circus Renz-Berlin.
Gemengde gevoelens omdat het in het verleden niet altijd meeviel, maar in deze tijd waarin circussen louter variété bieden is het een verademing om weer eens dieren in de manege te zien.
Heb ik het verleden geschreven dat dit circus een te kleine show in een te grote tent is, dan is daar nu wel verandering in gekomen.
Is de show grootser? Nee, maar de tent is kleiner en…veel mooier. Deze geelblauwe dertig meter tent bied alle mogelijkheden om een goede sfeer, zelfs met niet al te veel publiek, te creëren. De inrichting ziet er prima uit en het nostalgische wagenmateriaal is gewoon heerlijk om te bekijken. Hier staat een mooi niet al te groot maar gezellig circus.
Ik werd vriendelijk begroet door Bernhard Renz die mij vertelde dat het momenteel niet meevalt. Maar daar hoeft hij zich niet voor te schamen, want dat is elders niet anders.
Zelfs grote publiekstrekkende musicals leuren met hoge kortingen om de zaal nog enigszins redelijk bezet te krijgen. In de circuswereld is het nog moeilijker.
Hij vertelde mij vooraf dat het programma bijna volledig door de eigen familie wordt gedaan. Eenmaal in de tent valt er een warme deken over je heen omdat je in die echte bijna verdwenen typische circussfeer van weleer terecht komt.
De geur (van kamelen en paarden vermengd met zaagsel) die een circus zo hoort te hebben, ja… dan ben je bij Renz-Berlin aan het goede adres. De gezellige muziek bij binnenkomst doet je denken aan mooie circustijden en ik zie allemaal vrolijke kindersmoeltjes waar dan de ouders ook weer pret aan hebben.
Geen modern gedreun of vervelende herrie maar gewoon ouderwetse gezelligheid. De stemming zit wel goed in Hippolytushoef.
De vraag is natuurlijk of het programma te pruimen is, want dat is ook niet onbelangrijk. Het publiek is immers intens verwend. Toch is uw recensent van mening dat de doelgroep ‘familie met kinderen tot een jaar of tien’ nog steeds vermaakt kan worden met suks.
Vanmiddag een kleine tweehonderd mensen binnen en dat had dus slechter gekund. De show begint.
De twee uur durende voorstelling bevat vele circus disciplines. Twee paardennummers, kamelendressuur, een zeepbellenshow, een ontzettend leuk poezennummer, diverse variété-acts en na afloop dansen in de piste.
Geweldige nummers? Nee maar ze zijn zeker te accepteren en allemaal goed verzorgd qua kostuums en met enthousiasme gebracht.
Spreekstalmeester Lavinia Renz doet haar werk met verve, maar vraagt te vaak om applaus. En helaas worden de twee jongste kinderen na afloop bij de deur gezet met een pet om nog wat geld te verzamelen.
De belichting en muziek mogen beter geregisseerd worden, maar deze voorstelling draait nog maar een paar weken dus daar kan verandering in komen.
De totale beleving in zo’n echt nostalgisch circus laat niemand koud. Ik zag dat mensen een prachtige middag hadden. In deze tijd, waar je voor grote theaterspektakels en dure circussen als Soleil honderd euro betaalt, is het een belevenis om aanwezig te zijn in zo’n klein bedrijfje waar men voor een paar tientjes nog enkele uren pret kan hebben.
