Recensies
31 januari 2026

Recensie: Tilburgs WinterCircus 2026

Door 4 min leestijd • 31 januari 2026

Op evenemententerrein Het Laar in Tilburg strijkt tot en met 1 februari 2026 het Tilburgs WinterCircus neer.

Aldaar presenteert circusproducent Kevin van Geet een waanzinnige circusvoorstelling die voor negentig procent overeenkomt met zijn Kerstcircus Etten-Leur, dat tot en met begin januari daar te zien was.

De maestro himself. (Foto door: Frens te Kiefte) | meer foto’s zie je onderaan dit artikel.

De voorstelling in Tilburg is van een hoog niveau. Het kán niet anders dan dat we beginnen met het FENOMENALE zeven leden tellende orkest. Honderd procent van de voorstelling begeleiden zij het spektakel met livemuziek.

De instrumenten zijn geweldig in balans, de acts worden waardig versterkt en de muzikanten slagen erin om op de juiste momenten de juiste muzikale emotie aan te tikken. Het is geweldig om te ervaren dat elk instrument écht tot zijn recht komt, verspreid over de hele voorstelling.

Het vioolspel is weergaloos en raakt letterlijk en figuurlijk de juiste snaar. De drums zijn vrijdagavond 30 januari in handen van drummer en Circusweb-redacteur Arjan van der Dussen. De blazers (van tuba tot de trompet – inclusief bizarre en spot on hoge noten) blazen de juiste sfeer de tent in.

Nicole Tucci. (Foto door: Frens te Kiefte) | meer foto’s zie je onderaan dit artikel.

De acts worden begeleid met verrassende arrangementen en de improvisatiestukken zijn ook een feest. Het allersterkst is het orkest bij het openingsnummer van Nicole Tucci (die in een grote doorzichtige bol haar nette luchtacrobatiek vertoont) én bij de slotact van de Mesa Brothters, die een spectaculaire hoge draad-nummer bij elkaar lopen. De muziek bij de Mesa-boys is spannend en levendig en verslavend. De melodie is zó heerlijk, waardoor je stiekem wilt dat die act gewoon een half uur duurt.

Her en der wordt het muzikale deel verder aangevuld met het krachtige zangwerk van zangeres Sari Elings. En een ballet omlijst op een aantal momenten de voorstelling.

Aleksandra. (Foto door: Frens te Kiefte) | meer foto’s zie je onderaan dit artikel.

Verrassende acts en sterke opbouw

Wat betreft de voorstelling zelf: die kent een aantal buitengewoon verrassende acts. Denk dan aan de hoelahoep-act van Aleksandra Sobolieva, die als een harlekijn een theatrale act neerzet die barst van technisch knap jongleer- en hoepelwerk. Miss Bogatyreva stijgt hoog boven de piste om op een interessante constructie een klasse jongleeract te tonen. Na de pauze betreedt ze de piste met een creatieve hondenact.

Jongleerwerk in de lucht. (Foto door: Frens te Kiefte) | meer foto’s zie je onderaan dit artikel.

Eveneens verrassend is de quick change van het Duo Lameth. De act oogt vrij nieuw en kan qua snelheid in de kledingwissel zeker nog een doorontwikkeling gebruiken. Net als dat het komische aspect in de act misschien niet nodig is. Echter ziet de toeschouwer ook een aantal verrassende moves die in dergelijke acts niet ‘standaard’ zijn.

Lameth’s quick change. (Foto door: Frens te Kiefte) | meer foto’s zie je onderaan dit artikel.

Hetzelfde Duo Lameth toont in het tweede deel van het programma — dat start met elegante handstands van Maria Kellner — een dynamische strapatenact in de lucht. In de lucht zien we eveneens een jonge studente van de Tilburgse circusopleiding. Zij krijgt met haar tissue-act respect van het publiek.

Kritische noten (maar met nuance)

Kent het programma ook mindere elementen? Ja en tegelijkertijd ook nee. In de eerste helft lopen twee kamelen twee rondjes door de piste. Net zo snel als dat de dieren kwamen, gingen ze weer en het is wat onduidelijk wat dit moment aan de voorstelling toevoegt. Maar voordat je daar aan kunt denken, liggen de dieren alweer lekker in het stro in de staltent.

Daarnaast slaagt Clown Ferdinand niet in de voorstelling. Zijn werk komt lastig aan bij het publiek. De opbouw naar ‘de truc’ is aan de lange kant en de eindeloze herhaling van het lachen om zijn eigen ‘grap’ begint naar verloop van tijd te storen.

Een hele dikke MAAR: het gekke is dat de beste man in zijn werk ook dingen vertoont die technisch en qua effect juist heel erg tof zijn. Denk dan aan het bespelen van de trompet terwijl Ferdinand op zijn hoofd balanceert. Of het aanwijzen van zijn toeschouwers die hem in een act assisteren, waarbij de Fransman zijn assistenten aanwijst met een lichtstraal die weerkaatst via een spiegel. Prachtig!

Ferdinand. (Foto door: Frens te Kiefte) | meer foto’s zie je onderaan dit artikel.

Conclusie

Al dit moois krijgt een extra dikke kus door het meesterlijke licht. En de formule: ‘prima acts x geweldig licht x toporkest’ maakt als uitkomst een voorstelling die vier sterren ontvangt.

Gaat dat zien! Klik hier voor tickets en info.