Sommige circusvoorstellingen beginnen met een spectaculaire salto, een tromgeroffel of een explosie van licht. Sandor Donnert’s Magical World of Circus 2026 kiest voor iets veel eenvoudigers: clown André die zijn grote radio aanzet.
Een klein moment, maar meteen eentje dat de toon zet. Want vanaf dat ogenblik ontvouwt zich ruim honderd minuten lang een voorstelling waarin humor, vakmanschap, sfeer en internationale topacts elkaar in hoog tempo afwisselen. En wanneer André aan het einde van de voorstelling dezelfde radio weer uitzet, voelt het alsof je een complete reis hebt gemaakt.
Wat direct opvalt aan deze productie is het hoge niveau. Eigenlijk is het ongelooflijk hoeveel acts van absolute wereldklasse – een flitsende regie – in deze relatief compacte circustent samenkomen.
Bekende en nieuwe gezichten
De voorstelling opent na André’s introductie met de magic-act van Joseph Popey. De sympathieke illusionist maakt direct indruk met een energieke presentatie en een reeks vlot uitgevoerde illusies. Het publiek zit er meteen in en de voorstelling kent vanaf dat moment nauwelijks een zwak moment.
Ook Duo Lagroni keert terug in de piste. Hun komische cascadeurs-act blijft een schot in de roos. Met perfect getimede slapstick, fysieke humor en een aanstekelijke speelstijl weten zij jong en oud moeiteloos mee te krijgen.
Een van de prettigste verrassingen van de voorstelling is de vernieuwde hondenact van Amber Karstens. Samen met haar collies Arya en Nymeria brengt zij een vlot en technisch sterk nummer waarin samenwerking centraal staat. De honden tonen indrukwekkende trucs, waaronder lopen op twee poten, maar wat vooral opvalt is de natuurlijke interactie tussen mens en dier. Hier wordt niet simpelweg een reeks kunstjes afgewerkt; je ziet een band die over jaren is opgebouwd. Dat maakt de act sympathiek én geloofwaardig.
Voor de pauze is het vervolgens Gino Ramos die optimaal gebruikmaakt van de mogelijkheden van de tent. Hoog in het luchtnet toont hij een elegante en krachtige luchtact waarbij de hoogte van de tent volledig wordt benut. Het is bovendien een mooi moment om stil te staan bij een van de grote kwaliteiten van deze productie: het licht.
Waanzinnige lichten
Want het lichtontwerp is werkelijk fenomenaal.
In vrijwel iedere act wordt de verlichting niet gebruikt als decoratie, maar als volwaardig onderdeel van de voorstelling. Dat wordt misschien nog wel het duidelijkst zichtbaar tijdens de act van Ezra Veldman. De Nederlandse diabolo-artiest brengt een nummer van absolute topklasse, maar minstens zo indrukwekkend is hoe het licht ieder detail ondersteunt. Het resultaat is een act die niet alleen technisch sterk is, maar ook visueel volledig klopt.
Na de pauze volgt direct een volgend hoogtepunt met Nicolas Lagroni. Zijn stuiterballen-act behoort zonder twijfel tot de beste in zijn discipline. Razendsnel bewegen de ballen over tafel, vloer en handen, terwijl de moeilijkheidsgraad voortdurend wordt opgevoerd. De finale is briljant: een laatste bal die perfect wordt uitgelicht en uiteindelijk precies terugkeert in de kist waar Nicolas hem met één beweging opvangt. Circus en theater ontmoeten elkaar hier in een prachtig geregisseerd beeld.
Klasse en spanning
Regina Laruss bevestigt vervolgens waarom zij internationaal zoveel waardering oogst met haar strapaten-act. Haar optreden combineert kracht, elegantie en controle op een uitzonderlijk niveau. De act blijft voortdurend stijlvol en spannend. Vooral de verrassende bounce aan het einde geeft het nummer een extra dimensie zonder ooit ordinair te worden. Pure klasse.
Een van de publieksfavorieten blijkt wederom Irina Lagroni. Vooral tijdens het gedeelte waarin zij als antipodiste een bal met haar voeten probeert te laten landen in een hoge korf, is de spanning in de tent voelbaar. Het publiek leeft zichtbaar mee. Iedere poging zorgt voor meer anticipatie en wanneer het uiteindelijk lukt, volgt een explosie van enthousiasme.
De voorstelling sluit af met Skating Donnert. Hun rolschaatsact behoort momenteel tot de absolute top van het genre. Razendsnel draaien de artiesten om elkaar heen terwijl de moeilijkheidsgraad steeds verder wordt opgevoerd. Het is een spectaculaire finale die perfect past bij de opbouw van de voorstelling.
Tussen al deze acts door schittert echter nog een andere ster: clown André Broger.
De Zwitserse clown was eerder te zien bij onder meer Arlette Gruss, Circus Krone en Circus Charles Knie en bewijst ook hier waarom hij tot de beste Europese clowns van zijn generatie behoort. Zijn repertoire bestaat uit een mooie mix van klassiek materiaal en nieuwe vondsten. Van het bekende man-vrouw-zangnummer met de mops op zijn hoofd tot de hilarische scène met de broodrooster: André beschikt over een vrijwel ongeëvenaarde mimiek. Soms hoeft hij nauwelijks iets te doen om een tent aan het lachen te krijgen. Dat is een gave die maar weinig clowns bezitten.
Ook presentator Niels verdient een vermelding. Ja, sommige teksten kunnen nog wat scherper en af en toe zou een subtielere klemtoon wonderen doen. Maar belangrijker: hier staat een natuurlijk presentatietalent. Hij beschikt over een prettige stem, straalt rust uit en weet de voorstelling op een vriendelijke manier aan elkaar te praten. Een jonge spreekstalmeester met veel potentie.
Wat Sandor Donnert’s Magical World of Circus uiteindelijk zo sterk maakt, is dat werkelijk alles klopt. De artiesten zijn uitstekend, de voorstelling kent een prettig tempo, het lichtontwerp tilt de acts naar een hoger niveau en de sfeer in de tent is warm en oprecht.
Dit is een familiecircus zoals een familiecircus bedoeld is: toegankelijk, verrassend, professioneel en met internationale allure.
Eindoordeel: ★★★★★








