In het Haagse Zuiderpark staat voor de derde keer Circus Chapito. En langzaam maar zeker lijkt hier een nieuwe herfstvakantietraditie te ontstaan. Daar worden we blij van! Want ook dit jaar presenteert Chapito een aangename circusvoorstelling met internationale artiesten, verrassende hoogtepunten en vooral veel plezier in de piste. Niet alles is even sterk, maar na afloop verlaten we de tent met een vrolijk gevoel. En dat is ook wat waard.
Het is inmiddels een vertrouwd gezicht in het Zuiderpark: de circustenten van Circus Chapito. Voor het derde jaar op rij strijkt de productie neer in Den Haag, waar het publiek tijdens de herfstvakantie kan genieten van een internationaal circusprogramma.
Dat verdient een compliment. Want waar veel Nederlandse steden hun kerstcircus hebben, lijkt Den Haag langzaam ook een eigen herfstcircus te krijgen. En wat ons betreft mag die traditie nog heel wat jaren doorgaan.
Een vlotte start
Circus Chapito opent met een vlotte scène waarin mysterieus, sfeervol licht meteen de juiste toon zet. Het publiek wordt de circuswereld binnengetrokken en de eerste artiest staat al snel in de piste.
Dat is jongleur Ivan Radev, die zichtbaar alles geeft tijdens zijn optreden. Met een flinke dosis energie en enthousiasme presenteert hij een aangename jongleeract. Een prettige start van de voorstelling, waarin direct duidelijk wordt dat er een groep artiesten staat die er zin in heeft.
Vervolgens maken we kennis met David Hammarberg, die voor de pauze zijn stoelenbalans presenteert en na de pauze terugkeert met een bungee-trapezeact. Beide nummers zijn in de basis prima en Hammarberg heeft een belangrijke kwaliteit: hij oogt als een ontzettend sympathieke gast. Zijn uitstraling is ontwapenend en daardoor prettig om naar te kijken.
Een klein verbeterpunt zit wat ons betreft in zijn kostuums. Die zijn nét iets te kitscherig en doen zijn fysieke werk niet altijd recht. Met een iets stijlvollere presentatie zouden zijn acts nog sterker kunnen landen. Maar zijn sympathieke verschijning maakt veel goed.
De clown overtuigt niet helemaal
Daarna is het voor het eerst de beurt aan Berty Balder. En om eerlijk te zijn: zijn clownerie is niet direct een schot in de roos.
Laat duidelijk zijn dat Balder niet verveelt. Zijn entree met een struisvogel is grappig en bovendien is die struisvogel simpelweg een prachtige pop. Het is een aardige vondst die meteen een glimlach oplevert.
Maar verder missen zijn reprises en komische scènes toch wat originaliteit. In de pauze horen we in de voortent een bezoeker zeggen: “Ja goed… de clown… het is een beetje zoals een clown altijd is en wat-ie altijd laat zien.”
En eigenlijk vat dat het aardig samen. Het werk is herkenbaar, soms vermakelijk, maar verrast onvoldoende. Dat is jammer, want juist in kleine momenten laat Balder zien dat hij meer in zijn mars heeft. Er zit absoluut potentie in zijn spel, maar die wordt tijdens deze voorstelling niet volledig benut.
Magie met zeepbellen en duiven
Gelukkig volgt daarna een van de mooiste gedeelten van de voorstelling.
Agustín Viglione begint zijn optreden met schimmenspel. Een leuke en originele binnenkomer, die vervolgens overgaat in zijn zeepbellenact. En daar gebeurt iets bijzonders: de circustent verandert voor even in een wereld vol magie.
Met ogenschijnlijk eenvoudige middelen creëert Viglione prachtige beelden. Het is poëtisch, verrassend en vooral ontzettend mooi om naar te kijken. Een nummer dat niet draait om steeds grotere risico’s, maar om verwondering. Heerlijk!
Die magie wordt vervolgens voortgezet door Andrejs Fjodorovs en zijn duivengroep.
De Letse artiest weet als geen ander hoe hij liefde voor zijn dieren en passie voor de piste kan samenbrengen. Zijn duivenact blijft een bijzonder fraai circusnummer dat ook bij herhaald bezoek niet verveelt.
En zoals Circusweb afgelopen zomer al schreef: het blijft eigenlijk bizar dat Andrejs een duif in zijn act heeft die een meervoudige salto maakt. Een duif! Hoe bijzonder wil je het hebben?
In Den Haag zouden ze de dieren misschien liefkozend ‘vliegende ratten’ noemen, maar bij Fjodorovs zijn het zonder twijfel de sterren van de piste.
Spectaculaire vliegende trapeze
Na de pauze schakelt Circus Chapito een flinke versnelling hoger.
De tweede helft opent met The Flying Rey, een vliegende-trapezegroep waarvoor de technische ploeg behoorlijk heeft moeten puzzelen om de constructie in de tent te krijgen.
Maar het is gelukt. En hoe!
Vier acrobaten vliegen hoog boven de piste de sterren van de hemel. De ene spectaculaire sprong volgt op de andere en het enthousiasme van de artiesten werkt aanstekelijk. Je voelt de energie in de tent toenemen.
Het is een van de absolute hoogtepunten van de voorstelling. Vliegende trapeze blijft een van de meest spectaculaire disciplines van het klassieke circus en The Flying Rey laat overtuigend zien waarom.
Wel valt tijdens dit nummer een technisch aandachtspunt op: de belichting.
Het licht is gedurende de voorstelling nét iets te vaak overal, behalve waar het moet zijn. Soms is het beeld onnodig donker en missen we helderheid op momenten waarop de artiesten juist alle aandacht verdienen.
Dat is jammer, want met een betere lichtregie zou de voorstelling visueel nog behoorlijk aan kracht winnen. Overigens gaat het op andere momenten wél goed. Zo sluit het licht bij de volgende act juist mooi aan bij de sfeer.
Wat een kracht bij de Segura Sisters!
Want dan verschijnen de Segura Sisters in de piste. En wat zijn deze dames goed!
Met hun parterreacrobatiek presenteren ze een nummer waarin kracht, techniek en uitstraling samenkomen. De veelzijdigheid aan trucs is indrukwekkend en de fysieke beheersing waarmee alles wordt uitgevoerd, dwingt respect af.
Wat vooral opvalt, is de power waarmee de zussen hun act presenteren. Hier staat niet alleen technisch sterke acrobatiek, maar ook een overtuigend circusnummer met een eigen karakter.
Een absoluut hoogtepunt van Circus Chapito 2026. Van deze dames hopen we in de toekomst nog veel meer te zien.
Robert Ronday: vertrouwd en sympathiek
De presentatie is in handen van Robert Ronday. En dat is een goede keuze.
Ronday doet wat hij al jarenlang uitstekend kan: een circusvoorstelling op sympathieke, verzorgde en foutloze wijze aan elkaar praten. Hij geeft de artiesten de ruimte, bewaakt het tempo en zorgt voor een prettige verbinding met het publiek.
Er is eigenlijk maar één onderdeel dat wat ons betreft achterwege had mogen blijven.
Tijdens het liedje Het circus heeft een olifant, met circusmascotte Bubbles, belandt de voorstelling plotseling in een nogal kinderachtige hoek. Het is een moment dat qua sfeer behoorlijk afwijkt van de rest van het programma.
Juist tijdens de twee voorgaande edities wist Circus Chapito zich te onderscheiden door een familievoorstelling te presenteren die ook voor volwassenen volledig interessant bleef, zonder nadrukkelijk op kinderentertainment te leunen.
Dat maakt dit onderdeel een wat vreemde keuze. De voorstelling heeft het simpelweg niet nodig.
Een kleurrijke finale
De afsluiting is in handen van Anke van Duo Lugo, die met een spectaculaire lasershow de tent omtovert tot een kleurrijk schouwspel.
Het is een energieke en visueel aantrekkelijke finale die goed past bij de veelzijdigheid van het programma. Na de laatste lichtflitsen mogen de artiesten hun welverdiende applaus in ontvangst nemen.
En zo komt er een einde aan een circusmiddag die vooral erg prettig voorbij is gevlogen.
Een traditie om te koesteren
Circus Chapito presenteert dit jaar een voorstelling die op verschillende momenten echt weet te verrassen. De vliegende trapeze van The Flying Rey, de krachtige Segura Sisters en de poëtische nummers van Agustín Viglione en Andrejs Fjodorovs behoren tot de hoogtepunten.
Tegelijkertijd zijn er verbeterpunten. Maar dat neemt niet weg dat hier gewoon een fijne circusvoorstelling staat. Een programma dat lekker wegkijkt, met een sympathieke presentatie, een gevarieerde artiestenbezetting en voldoende momenten waarop je als bezoeker op het puntje van je stoel zit.
En misschien is het belangrijkste wel dat Circus Chapito inmiddels voor het derde jaar op rij terugkeert naar het Zuiderpark. Er ontstaat langzaam een Haagse herfstvakantietraditie. Een traditie die we van harte toejuichen.
Vier sterren voor Circus Chapito 2026. Een kleurrijke, aangename voorstelling die je met een vrolijk gevoel naar huis laat gaan.
