Met Great Catch #3 presenteert de Circuscoalitie opnieuw een avond waarin jong circustalent – afkomstig van de opleidingen in Tilburg en Rotterdam – de grenzen van het genre verkent.
Na twee eerdere edities is het concept inmiddels vertrouwd: drie makers, drie signaturen, één gezamenlijke avond. De vangst? Fris, eigenzinnig en duidelijk geworteld in het hedendaagse circus.
House of Circus – SPOTLIGHT
De avond opent én sluit met House of Circus, het duo Nick van der Heyden en Germain Charlat. De voorstelling start als een modeshow: een strak podiumbeeld, een stevige beat, een catwalk-achtige entree. Twee jonge mannen transformeren zichtbaar op scène tot hun drag alter ego’s: Hayden en Iconnee.
Die metamorfose is sterk gevonden. Het omkleden gebeurt in het volle zicht van het publiek en voelt daardoor kwetsbaar en eerlijk. De boodschap is meteen helder: je mag deze avond zijn wie je wilt zijn. Daarmee zet het duo niet alleen de toon, maar sluit het later ook de voorstelling af.
In een komisch blok zet Iconnee letterlijk en figuurlijk de boel op stelten. Het doel lijkt het sferisch uitlichten van vedette Hayden, die een klassiek muziekstuk wil zingen. Wat volgt is een hilarische eindscène waarin lichtspots naar beneden vallen en het volledige artiestenensemble zich bij het slotbeeld voegt. Het levert een levendig en feestelijk finaleplaatje op.
Fenja Barteldres – Cyrrealism
Tussen begin en einde schittert Fenja Barteldres met haar solo Cyrrealism. In circa 25 minuten presenteert zij een mini-voorstelling die barst van de creativiteit.
Ja, ze beheerst het Cyrwheel technisch tot in perfectie. Maar wat haar werk bijzonder maakt, is dat ze verder gaat dan alleen draaien en spinnen. Het wiel wordt uit elkaar gehaald. Ze toont de flexibiliteit van het materiaal, boetseert er nieuwe vormen mee, balanceert op afzonderlijke wieldelen en creëert indrukwekkende sculpturale figuren.
Cyrrealism bevat elementen van circus, objecttheater en subtiele knipogen naar dans. Barteldres weet haar materiaal zó naar haar hand te zetten dat het wiel bijna een tegenspeler wordt. Wat voorbij flitst is geen trucjesreeks, maar een zorgvuldig opgebouwde compositie.
Knot on Hands – Brace for Impact
Het trio Knot on Hands – Britt Timmermans, Luuk Brantjes en Tijs Bastiaens – toont met een hypnotiserend acrobatisch werk.
Wat onmiddellijk opvalt, is de rol van handen en armen. De performers zijn het overgrote deel van hun speeltijd letterlijk met elkaar verbonden. Vanuit die fysieke verstrengeling ontstaan menselijke sculpturen, hand-op-hand-acrobatiek en torenconstructies die vloeiend in elkaar overlopen.
De kracht zit in de continuïteit van beweging en in het onderlinge vertrouwen. Gewicht wordt doorgegeven, zwaartepunten verschuiven, lichamen worden steunpunten. Wie zich laat meevoeren, raakt betoverd door het constante samenspel.
Tegelijkertijd had het niet misstaan om her en der te snijden in de lengte van het materiaal. Herhaling kan krachtig zijn, maar in de act verliest een aantal poses wat impact doordat ze net iets te vaak terugkeren. Daardoor verliest het geheel soms aan scherpte.
Desondanks blijft het een indrukwekkend staaltje hedendaagse groepsacrobatiek.
Conclusie
Great Catch #3 laat zien dat een nieuwe generatie circusmakers niet teruggrijpt naar nostalgie, maar het genre actief verbreedt. Drag en circus vloeien samen, een Cyrwheel wordt een theatrale partner, en drie lichamen vormen één ademend organisme. De artistieke lef en eigenheid overheersen.
De visser zou zeggen: een mooie vangst.
