Foto & verhaal
12 maart 2026

Analyse: Show B – Cirque de Demain 2026 (Parijse Week)

Door 2 min leestijd • 12 maart 2026

Spectaculair, fysiek extreem en technisch verbluffend

Net als Show A werd ook de B-voorstelling van het Festival Mondial du Cirque de Demain geopend door studenten van de circusschool van Montréal. De school viert eveneens haar 45-jarig bestaan en verzorgde het openingsnummer van deze jubileumeditie.

Het openingsblok was misschien een tikje aan de lange kant, maar wat een kwaliteit. Een jonge, diverse groep performers combineerde eenwielerwerk, aerial hoop, jongleren en roue cyr met dans. Strak geregisseerd, energiek en uitgevoerd op de hypnotiserende klanken van Purple Line van Ben Böhmer. Een moderne, internationale start van de avond.

Het openingsblok. (Foto door: Frens te Kiefte)

Yaya Diarrassouba – hyperlenigheid op een ander niveau

Wie denkt: “Slangenmensen? Been there, seen that.”
Moet Yaya Diarrassouba zien.

Wat hij laat zien, gaat verder dan flexibiliteit. Het is anatomische vervreemding. Zijn binnenkomst alleen al is spectaculair: met de achterkant van zijn hoofd bijna tegen zijn benen geklemd beweegt hij over het podium. Je brein moet even verwerken wat je ziet.

Het meest bizarre moment? Wanneer hij rechtop staat, een assistent zijn hoofd fixeert en Yaya zijn lichaam in tegengestelde richting draait. Het woord “bizar” is hier geen overdrijving. Dit is geen klassieke contortion-act – dit is een fysieke ervaring die je niet snel vergeet.

Yaya Diarrassouba. (Foto door: Frens te Kiefte)

Troupe de Hangzhou – acrobatiek ontmoet technologie

Troupe de Hangzhou bracht een interessante combinatie van handbalans en technologische elementen. Op een opvallend rekwisiet werd klassieke krachtacrobatiek gecombineerd met straps-achtige luchtbewegingen. De integratie van technologie voelde niet als gimmick, maar als verlengstuk van de choreografie.

Troupe de Hangzhou. (Foto door: Frens te Kiefte)

Joana Lokachiuk – draaien zonder einde

Ook Joana Lokachiuk excelleerde in handstandacrobatiek. Wat haar act zo bijzonder maakte? Ze draaide continu rond op haar rekwisiet. Waar een toeschouwer al duizelig zou worden van het kijken, bleef zij technisch zuiver en gecontroleerd.

Kracht, focus en oriëntatievermogen kwamen hier indrukwekkend samen.

Joana Lokachiuk. (Foto door: Frens te Kiefte)

Hoops Désolé – timing tot op de milliseconde

Hoops Désolé bracht een energieke mix van sprongen door hoepels, fysieke comedy en bizar strak getimede tricks. De humor neigde soms naar het karikaturale, maar de technische uitvoering was onmiskenbaar sterk.

Er waren momenten waarop het publiek collectief inhield – puur vanwege de millimeter-precisie waarmee sprongen exact op tijd en op de juiste plek landden.

Hoops Désolé. (Foto door: Frens te Kiefte)

Machine de Cirque – techniek en explosiviteit

De springplank-act van Machine de Cirque was een technisch hoogstandje. Explosieve sprongen, perfecte timing en complexe formaties volgden elkaar in hoog tempo op. Dit was pure vaktechniek, uitgevoerd met zelfvertrouwen en energie.

Machine de Cirque. (Foto door: Frens te Kiefte)

Conclusie

Show B was fysiek extreem, visueel divers en technisch indrukwekkend. Waar Show A uitblonk in dramaturgische lagen en verrassende concepten, was Show B rauwer, directer en soms ronduit spectaculair.

Monsieur Loyal. (Foto door: Frens te Kiefte)

Met een openingsblok vol jong talent, een onvergetelijke contortion-act van Yaya en meerdere technisch uitmuntende nummers, bevestigde ook deze avond waarom Cirque de Demain dé plek blijft waar je het circus van morgen ziet ontstaan. De lat in Parijs ligt uitzonderlijk hoog…

Cirque de Demain 2026. (Foto door: Frens te Kiefte)