De grote stoelendans-show.
De gemeente Beverwijk heeft lef, dat moet worden gezegd.
Weliswaar lef met een verrot roestig randje om twee circussen binnen één maand toe te laten, terwijl tenminste één dat niet wist.
Ja, dat krijg je als ambtenaren volledig langs elkaar heen werken.
Wel op een peperdure bureaustoel zitten die vooruit, achteruit, omhoog en omlaag kan. Eentje die waarschijnlijk is voorzien van verwarming om de riant overbetaalde bips niet tekort te doen.
Op het bureau een bordje met ‘afwezig’, omdat ze (en ik zeg met nadruk ‘ze’) maar 12 uur per week werkt.
Een baan wordt door vieren gesplitst om stress en oververmoeidheid te voorkomen.
Niet gewoon één verantwoordelijk persoon die alles onder controle heeft, maar langs elkaar heen werkende onnozele lieden die het bedrijfsleven nog niet met bijbetaling aan de slag laat gaan.
Circus Up kondigde zes weken geleden al aan om van 27 juni tot en met 5 juli in Beverwijk te spelen.
Weliswaar op privéterrein van De Bazaar, maar mij lijkt het logisch dat er evenzogoed een evenementenvergunning voor moet worden afgegeven door de gemeente.
Hetzij geregeld door De Bazaar, hetzij door het circus zelf.
Deze week kondigde Circus Renz International aan om van 15 mei tot en met 25 mei in Beverwijk te staan.
Waar was de ambtenaar die zei: jongens dat gaan we niet doen?!
Voorop gesteld bij de één of bij de ander, want ik weet niet wie het eerst een vergunning heeft gekregen.
Maar dat dit Circus Up benadeelt, is zeker en als Renz eerder was hadden ze dat Up moeten zeggen.
Ik weet zeker dat Up er dan vanaf zou zien, omdat het gras al een maand vooraf voor de voeten is weggemaaid.
Dit is geen miscommunicatie maar wanbeleid.
Dit is geen vergissing, dit is ongeïnteresseerd je werk doen.
Het probleem zit hem in deeltijdbanen, korte werktijden en wisselen van jobs.
Vroeger was een huisarts 24 uur per dag paraat, zeven dagen per week en de hoofdcommissaris van politie wist ook alles.
In Beverwijk was er één ambulance met één chauffeur die precies wist wat er zich afspeelde in de stad.
Tegenwoordig werken er veel dames slechts 12 of 16 uur per week.
En sinds de man geen man meer is: ook zij met hun papadagen en opgespaarde vakantiedagen.
En het werkt allemaal langs elkaar heen.
Bovendien wisselen mensen vandaag de dag regelmatig van functie of werkgever, zodat lange ervaring niet opgebouwd kan worden en steeds weer dezelfde fouten worden gemaakt door de vervangende oelewappers.
Dit is allemaal de reden dat een circus bij veel gemeenten nauwelijks een langdurig contact kan opbouwen, omdat ze elke weer opnieuw hun verhaal mogen doen bij een ander.
Geen structuur, geen opbouwende vertrouwensband.
Uitzonderingen daargelaten, want ik geloof best dat er nog plekken zijn waar het ouderwetse vakmanschap en betrokkenheid hoog in het vaandel staan.
Beverwijk had tegen een van de twee moeten aangeven om even vijftien kilometer door te rijden. Maar door toedoen van ongemotiveerde mensen is Circus Up nu de dupe. Wat ook andersom had kunnen zijn natuurlijk.
Beverwijk heeft veertigduizend inwoners en is te klein om twee circussen in één maand te ontvangen.
En daar zal het bij het bij de Bazaar staande Up van moeten komen want het Bazaar publiek is geen optie om negen keer een goed gevulde tent te bewerkstelligen.
Daar lopen nauwelijks kinderen, waar Up zich op richt.
Daar lopen alleen koopjesjagende volkeren en zichzelf volvretende lieden die het maar lastig vinden dat er een circus op hun parkeerplek staat.
De kindjes die wel wel geschikt zijn voor bezoek, moeten helpen bij de groentezaak van vader Achmed.
Voor de publiciteit is De Bazaar een prima plek maar de kopers van tickets zullen uit vooral Beverwijk moeten komen. En die zijn grotendeels een maand eerder al naar het circus van de familie Renz geweest.
Tot de volgende keer!
