Het ontging niemand, het Algemeen dagblad maakte een reportage en zelfs het NOS Journaal had er een compleet item van gemaakt. De uitverkochte première van het Gay Circus Amsterdam. Voor Circusweb was Conny Hendriks ter plaatse en schreef onderstaande recensie. 

13 februari 2020

Mijn bewondering voor Alex Sijm heb ik nooit onder stoelen of banken verstopt, iemand met een echte passie zoals ik ze niet vaak tegenkom (doet mij een beetje denken aan mijn oom Tony Boltini) en waar ik alleen maar bewondering voor kan hebben. Alex is visionair wat circus aan gaat; Circus op maat, is zijn devies en schroomt ook niet om dat met anderen te delen, tot op uitnodiging van de organisatie van het wereldberoemde Circusfestival van Monte Carlo aan toe waar hij zijn visie uitdraagt voor “circus” ondernemers. Hij blijft niet hangen aan  doorgaan met je circus tot je omvalt maar pakt de koe bij de horens en giet het geheel in het jasje van de moderne mens.

Zo ook “Gay Circus”  waarvan ik gisteren getuige mocht wezen, de eerste editie in het gezellige tentencomplex van; Thuishaven aan de Contactweg in Amsterdam. Al feestelijk toen ik ouderwets in de rij stond om naar binnen te gaan, ouderwets omdat het uitverkocht was en een mooier ouderwets bestaat niet. Wachtend in de rij kwam ik  sprankelende Kitty Hagen met dochter Luna en schoondochter Dominique, Cor Martens en zijn vrouw tegen en dat maakt het wachten weer een sociaal en gezellig gebeuren en al kletsend liepen we richting Circustent waar we ook al weer een bekende tegenkwamen, Willy Soeurt verwelkomde het publiek op zijn altijd sympathieke manier.

In de tent kwam ik nog meer oude bekenden tegen Mea Veenema en Eddy van Dijken, Jan Rauh en Helma Giebels en Diny van Witova Training centre, Ferry Torrez onze eigen reptielenfluisteraar en Alfred Maasakkers in gezelschap van een mooie dame.

In de circustent was de sfeer fantastisch, het was een pre Valentijnsdag gevoel, liefde en gezelligheid alom. Opening van de voorstelling met Fred Butter in drag hij zong “Ik ben wie ik ben”en een bries van liefde en ontroering waaide door de voorstelling. Net als het na het welkomstwoord van Diva May Day; toen zij benoemde hoe geweldig Amsterdam is waar iedereen zichzelf kan zijn.

Even de Line up;

Presentatie; de alom beroemde May Day

Zang; “Ik ben wie ik ben” Fred Butter

Jongleurs: Karim en Souffiéme

Antipode: Michael Babich

Diabolo: Jasper Bolechowski

Hoela Hoop: Pricilla Errani & assistente

Zang “Mein Herr” Miss Bunty

Handstand: Carlo Josef

Pauze;

In de pauze kon geboden worden op een prachtige levensgrote foto ten bate van het          aidsfonds, waar ook veel aandacht voor gevraagd werd tijdens de voorstelling, men kon prachtige shirts kopen waarvan de gehele opbrengst ook naar genoemd fonds gaat. De foto bracht € 800, op.

Na de Pauze;

Comedy acrobatiek; Curatola Brothers

Zang”Rise like a Fenix” Miss Multiple Joyce

Ilussie; Axe en Robin                                                                                                                                                                                                                      Kruisboog/messenwerpen; Duo Double Risk

Acrobatiek; Messoudi Brothers

Dit alles ondersteund en aan elkaar gedanst door het geweldige in prachtige sexy kostuums (Jeroen Zellenrath) gestoken; The Gay Circus Dansers, vier mooie jongens en twee prachtige meiden, opzwepende choreografie ( Bobby Snijder en Jesse Wijnants) en dansers met uitstraling  en twee mooie drags Miss Multiple Joyce en Lucinda Saint John die vanaf men het terrein betreedt, de stemming met hun leuke kwinkslagen er in weten te brengen, mijn complimenten ook voor hun outfit en prachtig haar. Nog even vermelden dat Tony Wilson voor de regie verantwoordelijk was en Radek licht en geluid in kundige handen had.

Kortom een avond die ik echt niet had willen missen, Levendig, smaakvol, grappig en sprankelend, geen moment van verveling, een voorstelling zoals ik hem graag zie. Een voorstelling wel voor volwassenen maar waar ik, had ik kinderen in de puberleeftijd, ze graag mee naar toe zou nemen omdat het publiek zo veel warmte uitstraalde (zeker onder; Rise like a Fenix, ik zag hevig ontroerde mensen die elkaar vasthielden of met geheven armen naar voren meezingen) dat warme gevoel zou je aan iedereen willen overbrengen.

Locatie en circustent; Thuishaven Amsterdam, mooi verzorgd en lekker warm.

Dank aan Alex Sijm voor deze mooie voorstelling

Dank aan cast en crew en excuses aan iedereen die ik niet vermeld heb.

Tot de volgende keer, Conny

Presentatie; de alom beroemde May Day