Muzikale vernieuwing onder de Parijse piste. De nieuwe voorstelling van Les Folies Gruss is twee winters lang te zien in Parijs (oktober 2025 – maart 2026 en opnieuw oktober 2026 – maart 2027). De familie van wijlen Alexis Gruss kiest in haar 52e creatie voor een opvallend nieuw concept: een muzikale, acrobatische comedy en paardenspektakel in één.
Dat is een moedige keuze. Zeker na de vorige productie – een van de beste circusvoorstellingen die ik ooit zag – waarin alles van begin tot eind perfect in balans was. De emotionele lading in het tweede speeljaar, na het overlijden van pater familias Alexis, gaf die voorstelling bovendien een extra, voelbare laag. Met het nieuwe programma slaan de Gruss een andere weg in.
Een familie in balans
Waar in de vorige productie tweelingbroers Alexandre en Charles Gruss nog net iets boven de rest van de familie uitstegen als circushelden en toekomstdragers, voelt de 52e creatie meer als een collectief werkstuk. De hele familie staat dichter naast elkaar. En wat zij samen neerzetten, blijft van ongekend hoog niveau.
Al vroeg in de voorstelling ontstaat een elegante paarden-carrousel door Maud en Charles Gruss. Het beeld is klassiek, stijlvol en technisch feilloos.
Stephan Gruss toont zich naast artistiek leider opnieuw als een meesterlijke jongleur. Met ogenschijnlijk gemak jongleert hij te paard met vijf clubs, foutloos en in perfecte cadans. Later vliegt hij samen met zijn partner in een krachtige aerial hoop-act rond onder de tentkoepel.
Firmin Gruss laat een paard een loepzuivere capriole springen – alle benen van de grond – een technisch hoogstandje binnen de klassieke paardenkunst.
De broers Alexandre en Charles brengen vervolgens indrukwekkend acrobatisch werk op de ruggen van ronddravende paarden. Met precisie en vertrouwen bouwen zij menselijke sculpturen in volle beweging.
Alexandre keert later terug met zijn vrouw Olivia in een luchtact met een duidelijke rock-tint. Energieker, moderner maar nog steeds geworteld in de Gruss-traditie.
Ook de jongere generatie – van Jeanne Gruss tot Venecia Florees – toont dat zij klaarstaan om het erfgoed verder te dragen. Samenzang, paardenwerk, luchtacrobatiek: de toekomst klopt nadrukkelijk aan.
Externe klasse: Alexander Malachikhin
Op luchtacrobatisch vlak komt het absolute hoogtepunt van buiten de familie. Alexander Malachikhin, wiens familie al jarenlang nauw verbonden is aan de Gruss-dynastie, presenteert een grandioze strapatenact. Spectaculair, technisch indrukwekkend en dramaturgisch sterk ingebed in het geheel. Zijn aanwezigheid tilt het niveau van de voorstelling zichtbaar omhoog.
De Gypsy-hommage: waar het concept écht werkt
Een van de meest geslaagde momenten zit relatief vroeg in de voorstelling. In een komisch en muzikaal blok brengt de familie een hommage aan moeder en grootmoeder Gypsy Gruss, geboren Bouglione.
Gypsy’s carrière is een levende encyclopedie van het klassieke circus: handstanden op olifanten, koorddans, paardendressuur, acrobatiek op de grond, in de lucht én te paard. Wat deed zij níet?
In een creatief en geestig lied – ondersteund door historische foto’s die op een groot scherm worden geprojecteerd – zingen de familieleden samen over de raad die men kan gebruiken. Want voor advies moet je bij Gypsy zijn. “Zij heeft het allemaal al gedaan.”
Hier werkt het nieuwe concept van muzikale acrobatische comedy op volle kracht. De samenzang is knap, het moment is vindingrijk en ontroerend tegelijk. Het publiek ziet niet alleen een familie optreden, maar een levende geschiedenis die zichzelf viert. De humor is warm, intelligent en geworteld in respect.
Op zulke momenten is Les Folies Gruss op haar best.
Waar het schuurt
Niet alle komische vertalingen werken even sterk. In een later pas-de-deux te paard trekken Firmin en Svetlana Gruss nadrukkelijk de grapjas aan. De humor voelt hier geforceerd en staat haaks op hoe we hen eerder zagen: als absolute vakmensen van wereldniveau in acrobatiek en dressuur. Wanneer een artiest die zojuist nog uitblonk in technische perfectie plots de rol van kluns krijgt toebedeeld, ontstaat er een lichte disconnect. Het publiek moet schakelen op een manier die niet volledig organisch voelt.
Dat is geen fundamenteel probleem, maar wel een aandachtspunt. De kracht van deze familie ligt in vakmanschap en natuurlijke uitstraling. Humor werkt het best wanneer die voortkomt uit geestigheid en zelfreflectie – zoals in de Gypsy-hommage – en niet uit geforceerde karikatuur.
De 52e creatie van Les Folies Gruss is een ambitieuze stap. Het nieuwe concept van een muzikale, acrobatische comedy gecombineerd met klassiek paardenspektakel is interessant en biedt volop ruimte voor verdere ontwikkeling in toekomstige jaren.
De familie toont opnieuw haar enorme technische klasse, haar rijkunst van wereldniveau en haar uitzonderlijke veelzijdigheid. De balans tussen generaties is sterker dan ooit. En wanneer het concept écht samenvalt met het erfgoed – zoals in de ode aan Gypsy – ontstaat er magie.
