Rondom een sprookjesachtig kasteeltje ontvouwt zich dit seizoen The Art of Art, de nieuwe wintervoorstelling van Circus Zanzara.
Het publiek wordt meegenomen in een warme, bontgekleurde wereld waarin ridders, prinsessen en andere middeleeuwse figuren elkaar in hoog tempo afwisselen. Alles ademt ambacht, liefde voor het vak en een oprechte drang om samen iets te maken. Dat Zanzara-gevoel – gezellig, eigenzinnig en menselijk – is ook dit jaar volop aanwezig.
De voorstelling is een ode aan het maakproces zelf: aan proberen, mislukken, lachen en weer doorgaan. Die thematiek past Zanzara als een jas en komt vooral tot zijn recht in de vele kleine momenten. De setting is intiem, de sfeer warm en het geheel voelt als een gezamenlijk ritueel tussen makers en publiek.
Circusinhoudelijk biedt de voorstelling een aantal sterke hoogtepunten. Waar Circus Zanzara vaak schittert in het samenspel tussen Jans en Rik, wordt dit seizoen letterlijk en figuurlijk extra lucht ingebracht door Johannes Mach, die in de zomer van 2025 afstudeerde aan de circusacademie in Tilburg. Hij laat zich zien als een veelzijdige performer: in een solo-trapeze-act waarin hij ook zingt, in een duo met Jans en als jongleur. Zijn aanwezigheid voegt frisheid toe en past verrassend goed binnen het Zanzara-universum.
Een van de meest ontroerende momenten is het knieën-poppenspel van Paulo en Mayke. Klein van vorm, maar groots in effect. Dit zijn de scènes waarin Zanzara excelleert: waar niets wordt uitgelegd en alles wordt overgelaten aan de verbeeldingskracht van de toeschouwer. Hier ontstaat pure magie.
Na de pauze hangt een grote truss-mast boven de piste, waaraan Rik en Jans een spectaculaire luchtact brengen. Technisch en fysiek is dit een indrukwekkend nummer. Tegelijkertijd wordt deze act – voor deze recensent – te veel overschreeuwd, waardoor het artistieke potentieel minder tot zijn recht komt. Wanneer je het geschreeuw wegdenkt, blijft er een krachtige en interessante act over, maar in de uitvoering verliest zij wat nuance.
Verspreid door de hele voorstelling zijn er sterke ensemblemomenten, waarin het complete gezelschap – van de jongste tot de oudste generatie – zichtbaar wordt. Ook het decor en de muzikanten spelen hierin een belangrijke rol. Door slimme inzet van het decor krijgen we niet alleen de piste te zien, maar ook wat zich daarachter afspeelt. Die gelaagdheid maakt de voorstelling levendig en rijk.
Waar The Art of Art minder overtuigt, is in de verhaallijn. Die is dit seizoen moeilijk te volgen. Verschillende scènes en beelden – zoals een levensgrote kip die door het beeld rent – zijn op zichzelf leuk, maar dragen niet altijd bij aan een helder geheel. Dat is opvallend, omdat Zanzara in eerdere edities juist sterk was in het vertellen van een duidelijke, zij het speelse, lijn. Ook de rol van regisseur en acteur Adrian Schvarzstein blijft dit jaar wat troebel: zijn functie binnen het grotere verhaal is lastig te duiden.
Aan het einde van de rit staat er echter een voorstelling die vooral charmeert door haar sfeer, menselijkheid en liefde voor circus. The Art of Art is geen perfecte productie, maar wel een oprechte en warme. Circusweb waardeert deze editie met 3,5 ster. Een dikke 7 voor een waardevol en ultra gezellig wintercircus! Je hart gaat sneller kloppen van de circusliefde die de Zanzara’s in hun eigen wereld stoppen. Op naar de volgende editie!






