Circus Renz International 2026 laat zich van de goede kant zien.
Dus ik zeg tegen mijn vrouw Maroussia dat we vanmiddag naar circus Renz International gaan waarop ze zegt: “Geen zin, ik geloof dat soort circussen wel”. Ik dring aan en haal haar over door er een etentje aan vast te plakken in een leuk restaurantje.
Uithoorn is de eerste speelplaats na het drama enkele weken eerder waarbij de 25-jarige Bernardo Renz, de jongste zoon van senior -chef Franz Renz, onder vreselijke omstandigheden om het leven kwam. Eerst wil ik naast mijn condoleance een uiterste aan respect uitspreken over het feit dat dit niet is aangegrepen om er een landelijk drama van te maken met alle inzamelingsacties van dien, maar door dit echt binnen de familie te houden. Menig klassieke circusfamilie zou dit ondanks het oprechte verdriet uitgebuit hebben, maar hier godzijdank niet. Moge hij in vrede rusten.
Ja, de Renzen zijn een klassieke circusfamilie. Families die bij het minste of geringste altijd roepen: “Vertel ons niets, wij maken al honderdvijftig jaar circus…” Enfin je kent dat wel.
Ik bezocht Renz International voor het laatst zeker twaalf jaar geleden, maar zag er altijd al een aardig showtje in tegenstelling tot vele anderen in deze circus-categorie. Maar de voorstelling die ik deze keer zag, is ‘geen aardig showtje’ maar een volwaardige professionele productie met werkelijk niet één moment van zwakte.
Een circus moet artiesten hebben en daar mankeert het toch vaak aan bij dit soort circussen, waarbij ik direct mijn excuses aanbied voor de benaming “dit soort”.
Want om nog even verder te gaan; ik had onze kaartjes gekocht bij Social Deal voor 24 euro loge omdat ik echt geen 40 ga betalen voor dit soort dacht ik. Nou, circus Renz International is de oorspronkelijke logeprijs van 40 euro dubbel en dwars waard.
Wat we te zien kregen was van prima kwaliteit met de eigen dierennummers en vier ingehuurde circusfamilies en -artiesten.
De voorstelling begint direct met een prachtige vrijheidsdressuur met acht paarden gepresenteerd door Franz Renz Jr. Ik let altijd op details maar welke artiest heeft nog lakschoenen aan? Hij dus!
Een prima rustige presentatie en dit nummer zou gewoon in het Wereldkerstcircus Carré kunnen. De paarden zagen er oogverblindend uit en daarmee zie je direct dat dit circus dierenwaardig is. Ik ben een beetje een kenner en zag de prachtige glimmende vachten en geen enkele angst.
Dan verschijnt er op de tribune een trompet spelende artiest en aan de andere zijde een clown op saxofoon. Trio Ariolla clowns. Een betere circussfeer is onmogelijk en eenmaal in de piste doen zij wat ze moeten doen. Kinderen laten lachen. Niet met behulp van toeschouwers maar ze doen zelf het werk.
Ouderwetse clowns, dat wel, maar wel zoals het in een klassiek circus hoort te zijn: veel grappen en eindigend met heerlijke Spaanse muziek. Noem het oubollig, nou ze hadden groot succes. Dus… weg met het woord oubollig.
Dan het zogenaamde kubus draaien. Prima muziek erbij en prachtige kostumering en voor de choreografie een dikke acht. Datzelfde geldt voor Jessica met een prachtig antipode-act. Perfecte piste-uitstraling en kwalitatief eveneens een acht.
De Quickchange van David en Jessie waarbij de kleding in no time veranderd wordt gecombineerd met een illusie aan het eind.
Voor mij persoonlijk het minst boeiende in de show, maar voor het publiek bijzonder verbazingwekkend.
Bordjes draaien, ook geen onbekend nummer in het circus wordt gedaan met humor en enthousiasme. Ook weer een prima act met mooie attributen en goed in de kleren. En daar houd ik van.
Dit geldt voor alle artiesten trouwens. Iedereen ziet er picobello uit en daarom kunnen we totaal niet spreken van een komedianten-programma maar van een gerespecteerde circusshow.
Als laatste voor de pauze de pony’s voorgebracht door Antonio Renz. Kort maar krachtig en goed voor het nodige ophoogkomende zand en zaagsel die een circus zo broodnodig heeft wil men zich circus noemen.
Uiteraard in de pauze het bekende pony en kameelrijden.
Na de pauze achtereenvolgens ‘Flying Bikes’ door Dave en Danny, een nummer met grote springschans letterlijk vanuit de orkestbak boven de artiesteningang gesprongen. Sensatie eerste klas!
Het doekennummer van Kimberly ook weer een dikke acht, een kamelendressuur met zo’n ongelooflijk mooie muziek dat je jezelf in de film Arabische nachten waant.
Het slotnummer is de jonglage/rola-rola van David Ariolla. Deze act kan in elk groot circus in Europa gecontracteerd worden en is een waardige afsluiter van de haast tweeëneenhalf uur durende voorstelling.
Spreekstalmeester Jarno Kikkert is er niet altijd bij. Maar de voorstelling die ik bezocht wel dus we troffen het. Wederom prachtig kostuum, mooie stem, geen woord te veel, geen woord te weinig en hij misstaat eveneens niet in Carré. Een echte heer die alleen al door zijn uistraling voor de directeur word aangezien.
Zonder anderen te kort te doen overweeg ik te denken dat de show zoals wij hier zagen momenteel het mooist rondreizende in Nederland is op het gebied van circus. De combinatie van de prachtige dierenacts die de prangende hoognodige sfeer met zich meebrengt die een circus volledig maakt. Zonder meer in samenhang met de kwalitatief prima acts het woord circus eer aan doet.
Het licht en geluid waren prima dus ook daar wil en kan ik niets op afdingen. Ouderwetse circusmuziek?
Ja, maar ik heb al eerder gezegd dat je voor herrie maar naar de kroeg gaat. Licht zonder al te veel poespas maar wel de juiste kleuren op de juiste momenten.
Circus Renz International bied geen Krone-programma, Roncalli of Charles Knie maar is een hoogtepunt tussen de tientallen andere circussen van dit formaat.
Over formaat gesproken. Er staat wel een circus hoor. Ik zei tegen Maroussia: “Waar zie je dit nog vandaag de dag?”
Prachtige trucks en trailers in de bekende kleuren stralen je tegemoet bij aankomst.
Na afloop gingen we dus eten. Een viergangen menu in Hoofddorp ook via Social Deal. De site die ik verfoei, maar stiekem toch op kijk (en bestel).
De volgende keer koop ik bij deze Renz het logekaartje a 40 euro gewoon aan de kassa, want het is het waard.
Een heerlijk circus waar ikzelf (als ik twintig jaar jonger was geweest) zo zou aankloppen of ik mee mag.
Tot slot wil ik opmerken dat veel circusvrienden klagen over dat er geen echt circus meer is. Er is nog steeds echt puur en prima circus. Ga dit zien of… zeur niet dat het niet meer bestaat.
