Binnenland
29 april 2026

Circunstuction #14: een kleine voorbeschouwing op Circusstad 2026

Door 2 min leestijd • 29 april 2026

Een clownsact over ‘pleasen’, een uitputtingsslag in een levensgroot hamsterwiel en visueel theater rond een Chinese mast: de recente veertiende editie van ontwikkelingstraject Circunstruction bevatte drie totaal verschillende stukken circustheater. Komende week zijn de eindresultaten te zien op het Circusstad Festival in Rotterdam.

Circusliefhebbers krijgen door Circunstruction de kans om bewust drie jonge makers te volgen doorheen de creatie van een korte voorstelling. Afgelopen november waren we in het Rotterdamse Maaspodium om try-outs te zien én in gesprek te gaan met de makers over hun werk.

Simpel en effectief

In het Maaspodium vormde The Idle Hour een sterke verrassing. Regisseur-speler Samuel Rhyner heeft een groot hamsterwiel op het podium gezet, voor een even simpel als effectieve voorstelling: rennen, blijven rennen en daarna balanceren om te vertragen. Dramaturgisch gezien een duidelijke representatie van de ratrace van onze maatschappij, en visueel een bijzonder entertainend spectaculaire choreografie. Wanneer Rhyner en mede-speler William Blenkin samen in het wiel rennen en langzaam van positie veranderen, is het effect ontzettend hypnotiserend. Tegelijkertijd voel je als toeschouwer de trillingen van het wiel, wat het gevoel van risico versterkt. De spanning stijgt wanneer de artiesten het wiel beklimmen en de balans proberen te vinden. Vertragen in de ratrace blijkt zo een gevaarlijke uitdaging. In november lukte dat dan ook nog niet perfect. Dat maakt het des te interessanter om het stuk komende week weer te zien tijdens het festival.

Cross-overs

Een meerwaarde van het Circunstruction-traject is de mogelijkheid voor makers om samen te werken met dramaturgen of coaches. Breakdancer-clown Cristian Boscheri werkte met diverse outside-eyes en de Nederlandse clown Goos Meeuwsen als coach. Boscheri gebruikt weinig opsmuk naast zijn eigen lichaam (en dat van toeschouwers) om een verhaal te vertellen over ‘pleasen’ en de mogelijke gevaren daarvan.

Leire Froufe gebruikt juist een grote hoeveelheid aan theatrale middelen in haar solo-voorstelling Lumen: licht, geluid, projecties, kleine decorstukken, publieksinteractie en een centrale Chinese mast. Die mast lijkt voor Froufe de plek om acrobatisch te ontsnappen aan de heftige realiteit, frustraties te uiten en uiteindelijk hoop te vinden – haar stuk is geïnspireerd op persoonlijke ervaringen van de Israëlische bezetting en onderdrukking in Palestina. Lumen valt op als een voorstelling die expliciet verwijst naar concrete maatschappelijk thema’s, wat nog altijd een tamelijk beperkt subgenre vormt binnen het brede bereik van circustheater.

Extra: festival naar het Maaspodium

Terwijl bovenstaande voorstellingen komende week spelen in Theater Rotterdam aan het Schouwburgplein, komt het festival voor het eerst zelf ook terug naar het Maaspodium met twee internationale producties. Dat lijkt een voor de hand liggende stap, gezien de relatief uitgebreide circus-programmering van het Maaspodium in de afgelopen jaren. Één productie op deze locatie, Michael Zandl’s surrealistische Food, is al bekend in Nederland sinds de goed ontvangen première in Korzo, afgelopen najaar. SCUSE van de Canadese Frédérique Cournoyer Lessard biedt juist een Nederlandse première én vormt een noviteit door de combinatie tussen documentaire en circus (luchtacrobatiek), waarin Frédérique ideeën over seksualiteit en vrouwelijkheid bespreekt.

Met deze afwisseling van documentaire-circus tot hamsterwiel-spektakel, bewijst het aankomende Circusstad Festival maar weer eens fijntjes hoe divers de circuskunst kan zijn.