Deel 3 Back to the circus 80ties
De vorige keer eindigde ik bij helemaal het begin van 1980 en mijn bezoek aan het circus van Bassie en Adriaan.
Niet zomaar een bezoek, maar de allereerste voorstelling van hun eigen circus en dat was in Haarlem.
Stond ik op het punt verliefd te worden op alles wat met circus te maken had dan was dat twee dagen later zéker het geval.
Tegelijkertijd stond het spiksplinternieuwe Nederlandse supercircus Holiday in IJmuiden aan de Planetenweg, het toenmalige circusterrein aldaar. Ik ging er vanuit Beverwijk op het fietsie naar toe. Pontje buitenhuis over en ik was in IJmuiden.
Ja ik weet, er zijn niet zo heel veel mensen meer zoals ik.
Mensen die hartkloppingen krijgen bij het zien van zes grote schreeuwende reclameborden op een kruispunt.
Tegenwoordig mag je blij zijn als er vijf in de hele gemeente staan of zelfs niet één.
Maar destijds werden in plaatsen als IJmuiden gewoon 150 dubbele borden gezet.
In de winkelstraat stonden ze aan haast elke lantaarnpaal.
En ja… dan komt er publiek.
Grootse reclame hoort bij het circus, maar het is verbannen uit het straatbeeld met de terugloop van bezoekersaantallen als gevolg.
Ik kwam aan op de Planetenweg en zag daar die ongelooflijk mooie viermastentent staan.
Helemaal nieuw in de kleuren rood, wit en blauw.
Er waren helemaal nog geen websites waar je kon zien wat er zo’n circus te zien was.
Je haalde de informatie uit de krant die toen nog gelezen werd door mensen.
Ik snelde mij naar de kassa om een programmaboek te kopen.
Dan wist je wat! Ook weer die velle kleur oranje met de bekende Holiday clown voorop.
Ik zal wel gek zijn, maar ik kon er minutenlang naar kijken.
Circus Holiday had naast de circusvoorstellingen dat jaar het rijdende circusmuseum van Johnny Boltini mee.
Twee grote aan elkaar geschakelde trailers vol bezienswaardigheden over de wereld van zand en zaagsel.
Bij aankoop van een kaartje (wat tegenwoordig ’ticket’ heet) mocht je ook het circusmuseum in.
Dus snel een kaartje gekocht voor de eerste voorstelling.
Binnengekomen in het museum, wankele trap op en daar zat mister Snorremans himself: de enige echte Johnny Boltini.
Hij zat daar niet in zijn eentje.
Hij had gezelschap van een glas Bokma met de fles ernaast.
Ik raakte aan de praat, zoals ik mijn verdere leven met iedereen aan de praat raakte.
Hij vertelde over zijn leven en probeerde mij om de drie minuten iets te verkopen.
Oude posters, programma’s en meer van suks.
En dat lukte hem uitstekend.
De Bokma was door mijn aankopen de komende weken weer verzekerd.
Later hebben we veel contact gehouden en bezocht ik hem ook regelmatig in Het Paviljoen in Den Haag alwaar hij aan de achterzijde een vast museum had.
Ik nam altijd iets voor hem mee en hoef niet uit te leggen wat…
Ik liep wel honderd keer om het circus heen.
Van voor naar achter en van links naar rechts.
Ik genoot van de dieren van de familie Spindler en de roofdieren van de legendarische dompteur Alfredo Beautour.
De tent werd op het moment dat ik er was nog aan de binnenzijde ingericht.
Ook dat vond ik een schouwspel op zich.
Ik moest nog een paar uurtjes wachten voor de eerste voorstelling begon en raakte in gesprek met Joop Teuteberg.
De August van eveneens de legendarische artiesten; clownstrio Los Ginos.
Ik zag zelfs hoe hij zich enkele uren later naast zijn caravan aan het schminken was.
Ik kon mijn geluk dus niet op die prachtige dag eind Maart 1980.
Het is inmiddels vier uur. De voorstelling begint over een kwartier. Ik wil die tent in.
Wordt vervolgd!
