Een nieuwe circustent, een indrukwekkende reeks internationale artiesten en een kleurrijke productie: Circus Krone pakt in 2026 groots uit met Farbenspiel.
De Duitse circusgigant laat zien hoeveel kwaliteit er nog altijd in huis is, met onder meer sensationele vliegende trapeze, sterke groepsacrobatiek en bijzondere dierenpresentaties. Toch had de voorstelling aan kracht gewonnen wanneer sommige showblokken korter waren geweest en het circus meer had vertrouwd op de kwaliteit van zijn eigen artiesten.
Wie de nieuwe tent van Circus Krone binnenstapt, merkt meteen dat er is geïnvesteerd in de beleving van het publiek. De tent biedt binnenin uitstekend zicht op de piste en vormt een prachtige omgeving voor een grootse circusvoorstelling. Ook het lichtontwerp verdient een compliment. De piste baadt regelmatig in rijke kleuren die uitstekend aansluiten bij de titel Farbenspiel.
Het zijn omstandigheden waarin de artiesten optimaal tot hun recht kunnen komen. En daarvan heeft Krone er nogal wat in huis.
Drie komieken, maar niet driemaal raak
De voorstelling begint met Fumagalli. De Italiaanse clown behoort al jarenlang tot de bekendste gezichten van het Europese circus en weet met zijn uitgesproken verschijning direct de aandacht naar zich toe te trekken.
In de tweede helft keert hij terug voor de circusklassieker ‘Bijtje, bijtje’, samen met zijn clownspartner Daris en spreekstalmeester Nikolai Tovarich. Een aardige scène, maar wie weet hoeveel Fumagalli in zijn repertoire heeft, kan zich moeilijk aan de indruk onttrekken dat er meer uit zijn aanwezigheid te halen valt.
Dat geldt des te meer omdat de andere komische bijdragen minder overtuigen. Steve Eleky weet met zijn werk onvoldoende aansluiting te vinden bij het Krone-publiek. Zijn humor komt niet overal aan zoals je zou hopen.
Dan is er nog Brian, die een komische act met een piano presenteert. Fabian maakt eveneens deel uit van de vliegende trapezegroep en juist daar komt zijn talent veel sterker tot zijn recht. Zijn pianonummer voegt weinig toe aan een voorstelling die toch al over meerdere komische intermezzo’s beschikt.
Met drie verschillende komische bijdragen zou je verwachten dat humor een van de dragende elementen van Farbenspiel is. In de praktijk blijken juist de acrobatische acts en dierenpresentaties de sterkste troeven.
Wanneer de omlijsting de hoofdrol opeist
Een andere opvallende keuze is de veelvuldige inzet van Troupe Bingo. Het ensemble verschijnt maar liefst vier keer met uitbundige showblokken vol zang en dans.
Op zichzelf is er niets mis met een groots opgezet ensemble. Sterker nog: bij onder meer Circus Roncalli en het Krefelder Weihnachtscircus zagen we eerder hoe sterk Troupe Bingo kan zijn. Juist daarom is het jammer dat die klasse in deze productie minder zichtbaar wordt.
De nummers voelen soms wat hysterisch aan. Een zanger, een flinke groep danseressen en liedjes die qua tekst en productie haast uit een AI-muziekgenerator lijken te komen, geven de scènes een sfeer die eerder aan Disney on Ice doet denken dan aan de circuswereld waarin Krone op zijn sterkst is.
Daar komt bij dat verschillende blokken te lang duren. Zo wordt Bingo ingezet tijdens de ombouw voor de vliegende trapeze. Een begrijpelijke keuze, maar de technische ombouw is al gereed, terwijl het ensemble nog geruime tijd doorgaat.
Het gevolg is dat de voorstelling soms onnodig aan vaart verliest. De omlijsting vraagt zoveel aandacht dat je bijna vergeet op welke circusact je zit te wachten.
Ook het orkest had nadrukkelijker aanwezig mogen zijn. Wanneer de muzikanten spelen, is hun bijdrage een absolute meerwaarde. Livemuziek geeft circus een energie en directheid die moeilijk te vervangen zijn. Juist daarom is het jammer dat het orkest in Farbenspiel zo weinig ruimte krijgt.
Acrobatiek van internationaal niveau
Gelukkig heeft Circus Krone meer dan genoeg in huis om de aandacht weer volledig naar de piste te trekken.
The Flying Tabares vormen met acht artiesten een van de grote acrobatische hoogtepunten van de voorstelling. De vliegende trapeze is en blijft een discipline die in een grote circustent bijzonder goed tot haar recht komt. De groep brengt precies het spektakel en de gezamenlijke energie die je van een productie als deze verwacht.
Ook de Mongoolse slangenmeisjes maken indruk. Hun act is prachtig vormgegeven en heeft een eigen sfeer, waarin souplesse, lichaamsbeheersing en presentatie samenkomen.
Een ander hoogtepunt is Mystery of Gentlemen, met handvoltige op rollende kogels. Het nummer is strak vormgegeven en acrobatisch bijzonder sterk. De combinatie van balans, timing en samenwerking levert een act op die zowel technisch als visueel overtuigt.
En dan is er nog Extreme Light. De LED-dansact blijkt een schot in de roos. Het spel met licht en beweging sluit prachtig aan bij het kleurrijke karakter van de voorstelling en vormt een welkome afwisseling binnen het programma.
Het zijn stuk voor stuk nummers die laten zien hoe sterk Krone kan zijn wanneer de kwaliteit van de artiesten centraal staat.
Dierenpresentaties met verschillende gezichten
Ook op het gebied van dieren heeft Farbenspiel het nodige te bieden.
Zo is er een bijzonder vermakelijke hondenact. Het nummer is vlot, speels en prettig om naar te kijken. Geen overdaad aan theatrale omlijsting, maar een presentatie die het vooral moet hebben van tempo en plezier.
Uitgebreider is de bijdrage van de Krone Troupe, waarin paardendressuur en kamelen worden gecombineerd met kozakkenrijderij en spectaculaire stunts op paarden. Het is een lang nummer, maar wel een dat de aandacht weet vast te houden.
Dat komt vooral door de afwisseling. Rustige momenten maken plaats voor energieke ruiteracrobatiek, waarna de voorstelling weer ruimte geeft aan de dieren en hun presentatie. Bovendien werkt een grote groep artiesten aan het nummer mee, waardoor het geheel een indrukwekkende omvang krijgt.
De act laat zien dat er binnen dit genre voor Circus Krone misschien nog wel veel meer te halen valt. Juist de combinatie van dressuur, acrobatiek en een sterke ensemblepresentatie biedt interessante mogelijkheden voor toekomstige producties.
Mooie paardenbeelden, maar muzikaal wat gedateerd
In de tweede helft presenteert Jana Mandana eveneens een paardenact. Die bevat verschillende mooie beelden, met als hoogtepunt het moment waarop zij samen met Hans Ludwig Suppmeier een stuk hogeschooldressuur toont.
Hier komt de elegantie van klassieke paardendressuur prachtig naar voren.
De muzikale keuze had daarentegen iets eigentijdser gemogen. Een verzameling ABBA-nummers begeleidt het geheel. Op zichzelf herkenbare muziek, maar niet direct de keuze die deze stijlvolle presentatie naar een hoger niveau tilt.
Juist bij een circus dat zoveel aandacht besteedt aan vormgeving en licht, zou een avontuurlijkere muzikale benadering ook de klassieke dierenpresentaties kunnen versterken.
Een bijzonder moment met de leeuwen
Een van de meest opvallende onderdelen van Farbenspiel is de leeuwenpresentatie van Alexis Lacey, die wordt bijgestaan door zijn vader Martin Lacey junior.
De act heeft een prettig tempo en brengt een indrukwekkende groep leeuwen samen in de piste. Maar het is vooral de opening die bijblijft.
Twee jonge leeuwen maken voor het eerst kennis met de circuspiste. Onder begeleiding van livemuziek van het orkest krijgen zij de gelegenheid om de omgeving te ontdekken. Martin Lacey junior legt ondertussen aan het publiek uit hoe het trainingsproces volgens hem wordt opgebouwd en waarom deze eerste kennismaking onderdeel uitmaakt van de presentatie.
Daarmee krijgt het nummer een extra dimensie. De bezoeker ziet niet uitsluitend een afgeronde circusact, maar krijgt ook een inkijkje in de werkwijze die de familie Lacey aan het publiek wil laten zien.
Het is een moment waarop Circus Krone iets doet wat het vaker zou mogen doen: niet alleen presenteren, maar ook vertellen. Het publiek krijgt context bij wat er in de piste gebeurt. De combinatie van uitleg, muziek en de dieren maakt deze opening tot een van de meest bijzondere momenten van de voorstelling.
Meer vertrouwen op de eigen klasse
Met Farbenspiel presenteert Circus Krone een prachtige circusproductie die op verschillende momenten laat zien waarom het gezelschap tot de grote namen van de Europese circuswereld behoort.
De nieuwe tent is een aanwinst, het lichtontwerp is schitterend en het programma bevat acrobatiek van hoog internationaal niveau. The Flying Tabares, Mystery of Gentlemen, de Mongoolse slangenmeisjes en Extreme Light behoren tot de hoogtepunten. Ook de verschillende dierenpresentaties bieden veel afwisseling.
Tegelijkertijd zou Krone er goed aan doen om kritischer te kijken naar de balans binnen zijn programma. De comedy is wisselend, de showblokken van Troupe Bingo zijn te nadrukkelijk aanwezig en het orkest krijgt veel te weinig gelegenheid om zijn meerwaarde te bewijzen.
Het is bijna paradoxaal: Circus Krone heeft zoveel kwaliteit in huis dat de voorstelling helemaal niet voortdurend groter, uitbundiger en voller hoeft te worden gemaakt.
Soms is het voldoende om de artiesten hun werk te laten doen.
Farbenspiel is een mooie, kleurrijke en rijkgevulde circusvoorstelling, met meerdere acts waarvoor je met plezier naar Krone afreist. Met iets meer rust in de regie, meer livemuziek en een scherpere selectie van de omlijstende scènes had de productie nog sterker kunnen zijn.
Maar de klasse van Circus Krone? Die is gelukkig nog altijd volop aanwezig.
